GÖÇMEN KIZI

Denize açılan bir sokak.. Mudanya’nın Girit mahallesinde İtalyan mimarın planını çizdiği şirin sokakların her biri denize açılıyor. Mübadelede giden Rumların yerine Girit adasından getirilen Türkler yerleşmiş buraya. Yani bir zamanların göç dramları saklı her duvarın ardında.. Veda gözyaşları belki de şu evin penceresinden süzüldü el sallarken komşusuna, evine, ocağına.. Müslim, gayr i müslim hep şu masmavi denize bakarken asırlarca, aynı havayı solurken özgürce, bir boran bir tufan koptu işte.. Bir kızılca kıyamet.. İnsanın insanla savaşında yine insan kaybetti. Kazanan kim ki? Girit mahallesi bana hep hüzün vermiştir. Geçmişin hüznü öylesine sinmiş ki evlere, taşlara hatta havasına, rüzgarına hissetmemek mümkün değil. Bir zamanlar içinde hayat olan evler şimdi kaderine terk edilmiş yıkık dökük birer virane.. Ahşap balkonundan denizi seyreden yok şimdi. Köşk misali evlerin niye öyle bakımsız kendi haline bırakıldığını bilmiyorum. Tarihi mirasımız gözümüzün önünde çürüyor maalesef. Girit mahallesine yolunuz uğrarsa martıların sesine kulak verin.. Belki hala şu şarkıyı söylüyorlardır: Söyle söyle göçmen kızı annen var mı? Ne anam var ne babam var kalmışım öksüz.. Gülgünce @kitaplardandamla